در فضای آرام ، مجسمههای شهریار حاتمی مانند پازلهایی از نور و سایه ایستادهاند. هر قطعه در نگاه اول، مجموعهای پراکنده از تکههای نقاشیشده به نظر میرسد که در هوا معلقاند — سیلوئتهای فلزی و صفحههای شیشهای که در لایههایی چیده شدهاند. اما کافیست مستقیماً روبهروی یکی از آنها بایستید تا دگرگونی شگفتانگیزی رخ دهد: …
Read more “جایی که دیدار هماهنگ میشود؛ مهندسی بصری شهریار حاتمی”
In a queit space, Sharyar Hatami’s sculptures stand like puzzles of light and shadow. Each piece initially appears as a disjointed array of painted fragments suspended in air – metal silhouettes and glass panes arranged in layers. Yet, step directly in front of one, and a wondrous transformation occurs: the fragments coalesce into a single, …
Read more “Where Vision Aligns; The Visual Engineering of Sharyar Hatami”
سکوتی سنگین بر تالار ضیافت میافتد، در حالیکه گروهی غریب گرداگرد میز شام گرد آمدهاند. در پرتو لرزان شمعها که بر دیوارهای سنگی میرقصد، پیکرهایی با سر حیوانات، آراسته به جامههای فاخر انسانی نشستهاند. یک نجیبزاده با سر خوک، در کتوشلواری خوشدوخت، جامی از شراب را بالا میبرد؛ روبهرویش، پیکری ظریف با لباسی روان، ماسک …
A hush falls over the banquet hall as a bizarre company gathers around a dining table. By the flicker of candlelight against stone walls, figures with the heads of beasts sit poised in elegant human attire. A pig-headed gentleperson in a tailored suit raises a crystal glass of wine; across from him, a slender figure …
من پالتویی را روی شانههای مادرم میاندازم؛ حلقهای را کامل میکنم که سالها پیش آغاز شده بود. او نخستین کسی بود که در کودکی مرا لباس پوشاند، و اکنون من از طریق طراحی، آن حرکت را بازمیگردانم. مادرم نخستین تأثیرگذار من در زمینهی مُد بود – کسی که لباسهای نوزادیام را انتخاب کرد و شکل …
I drape a coat over my mother’s shoulders, completing a circle begun long ago. She was the first to dress me as a child, and now I return that gesture through design. My mother was my earliest fashion influence, the one who selected my baby clothes and shaped how I first presented to the world. …
من از درون یک مجسمهی پارچهای مینویسم. اطرافم را پارچههایی از گوشهوکنار جهان فرا گرفتهاند – آویخته بر اندامها و آویزان از تیرهای سقف – آرایشی رنگین از بافتها و تاریخها. در چنین لحظاتی، آتلیه بیشتر شبیه رصدخانهای از فرهنگ است تا محل کار: منم، سالار بیل، طراحی که به صدای پارچهها گوش میسپارد. هر …
I write from within a sculpture of cloth. Around me, fabrics from all corners of the earth are draped on forms and hung from rafters, a chromatic array of textures and histories. In these moments, the studio feels less like a workspace and more like an observatory of culture: I am Salar Bil, a designer …
Read more “Epistemology, Salar Bil’s “Garments of Confluence””
کتاب «نظام مد» رولان بارت (۱۹۶۷) آغازی بود بر یک مطالعه نشانهشناختی دقیق از پوشاک، که در آن بارت تأکید میکند لباسها نه صرفاً اشیایی کاربردی، بلکه زبانی از نشانهها هستند. او استدلال میکند که معناهای لباس عمدتاً از طریق توصیفهای پیچیده و تصاویر همراه آنها ساخته میشود. بارت بهعنوان ساختارگرا و شاگرد فردینان دو …
Roland Barthes’ The Fashion System (1967) inaugurated a rigorous semiotic study of clothing, insisting that garments function as a language of signs rather than merely utilitarian objects. Barthes argues that the meanings of clothes are constructed primarily through the elaborate descriptions and images that surround them. As a structuralist and disciple of Ferdinand de Saussure, …
Read more “The Veil of Meaning: Barthes and the Semiotics of Contemporary Fashion”